İzmir Eşrefpaşa'daki Nüfus Müdürlüğünde yangın çıkmış, kütük oluşturan defterlerden bir kaçı yanmıştı. Aradan on beş yıl geçmiş, defterlerin yeniden düzenlenme işinin telafi edildiği sanılmıştı. O arada yeni memur değişimi de olmuştu. Vatandaşlara cüzdan verme işlemi, normal seyrinde devam ediyordu.

Derken, kimlik cüzdanını kaybeden bir vatandaş, yeniden kimlik almak için nüfus memurluğuna gittiğinde, Memur sordu:

''Adın, soyadın?..''

Vatandaş, cevap verdi:

''Yaşar Koç.''

Memur, sicil defterini raftan indirdi. Sayfalarını tek tek karıştırdı. Sonra da Adam'ın yüzüne bakıp;

''Beyefendi!.. Sen yaşamıyorsun!'' dedi.

Vatandaş, ağzı açık kalakalmıştı. Sordu:

''Bunu nasıl anladınız?''

Memur, masanın üstündeki defterleri gösterip;

''İşte bu kütüklerden!..'' dedi. ''Bunların içinde, senin ne ismin var, ne de cismin!..''

Vatandaş, gülmek mi, ağlamak mı gerektiğini bilemedi. Sadece, bakışlarıyla havayı taradı. Mahzun şekilde;

''Gördün mü ey babam! Tam ismimi benden gizlemişsin!'' dedi. ''Yaşamayan yaşar olduğumu şimdi öğrendim!''

İbrahim Faik Bayav

(3 Haziran 1994)