Akılsız Başın Cezasını Kollar çeker

Eylül sonları, lüfer`e uzun olta çekmişim, 1-2 tane yakalamışım, keyifli bir şekilde öğleden sonra kumsala dönüyorum tekneyle, çok poyraz ve felaket dalga olmasına rağmen deniz cam gibi, dip seçilebiliyor, kıyıya yaklaşırken motor pervanesi kuma sürtmesin diye belli bir yerden sonra motoru kaldırıp kum sürüşüne geçiriyorum, ancak bu sefer işi kitabına uydurayım diye motoru stop edip kaldırıyorum tekrardan motoru çalıştırmaya kalktığımda ne yaparsam yapayım motor çalışmıyor ben uğraştıkça tekne dalgalarla açığa doğru sürükleniyor, kuma çapa atacağım ama çapa taaa başaltında ve başaltı kilitli, onu açana kadar motoru çalıştırırım diye düşünüyorum, jikleyi deniyorum, pompayı deniyorum ama motorda kesinlikle çalışma emaresi yok.

zaten ipi çekerken marş sesinden belli çalışmayacağı, titreşim veya benzin yediğine dair bir ses yok hafiften panikliyorum, ama daha o kadar açıkta değilim ve bizim oralar epey sığlık dibe bakıyorum, cam gibi su dalgalarla hafif ışık kırılması yaptığından dibin tam derinliğini kestirememekle birlikte bel ile boyun hizasındadır diye kanaat getirip tekneden . suya atlıyorum amacım elle tekneyi kıyıdaki asansöre kadar çekmek üzerimde petrol ofisinin rüzgar geçirmez kolsuz ve pofuduk yeleği var gözümde gözlük, altta mayo şort suya atladığım gibi dibi boyluyorum derinlik yaklaşık 2 - 2,5 metre yere değmek mümkün değil, öyle bir dalga var ki tekneye çıkmak mümkün değil,

Daha atletik birisi çıkmayı becerebilir ama ben 2 - 3 deneyişte beceremiyorum, tekne beşik gibi sallanıyor bir sağa bir sola, zaten daldığım an gözümden fırlayan gözlüğü dibe inerken yakalamaya çalıştığım için tekne ilk başta epey bir açılmıştı, yüzüp yeniden yakalamıştım, panikle yorulmaya başlıyorum sahile baktığımda beni görebilecek kimseyi de seçemiyorum, tek kolla yapışıyorum tekneye, dalgaların frekansını ayarlayıp ona göre kah nefes alıp kah kafamı su yutmamak için dalgayla beraber suya gömerek (bu durumlarda panikleyip hep kafanızı dışarıda tutmak isterseniz boğulursunuz) tek kol ve iki bacakla var gücümle çırpınmaya başlıyorum.

1 metre ileri 2 metre geri gidiyor gibiyim, içtiğim sigaralara, aldığım kilolara lanet okuyorum bir yandan, bir yandan da bırak tekneyi gitsin, sahilden başka tekne bulup açıkta bordalarsın diye düşünüyorum ama sahilde tekne sahibi pek kalmadı mevsim itibariyle, dayanabildiğin kadar dayan diyorum, çok zorlanırsan bırakırsın gider kramp girmiyor Allah`tan, acıyı da duymuyorum, basıyorum kulacı nefes nefese, ara sıra elim kayıyor küpeşteden, ıskarmoza tutunup çekmeye çalışıyorum ama ön sağdan çekmek daha iyi olduğu için yine öne yöneliyorum ne kadar uğraşsam da su yutuyorum tabi ki, kalbim yerinden söküldü sökülecek, belki yarım saate yakın cebelleşiyorum suda, verdiğim her 3 - 5 saniyelik molada 15 saniyelik geri gidiyorum ama bırakmıyorum, bayıldım bayılacağım, derinliğe bakayım derken ayağım kuma sürünüyor hafiften, ama güç alacak kadar değil iki üç dakikalık ekstra mücadeleden sonra artık kuma basabilmeye başlıyorum, tekneyi asansöre çıkartacak halim kalmadı, dubama bağlıyorum, bu arada kusuyorum biraz sahilde sadece köpekler ve bir iki küçük çocuk var, sendeleyerek yanlarından geçiyorum, deniz ile ev arası 100 metre, eve yürürken sanırım uyuyorum ayakta çünkü hatırlamıyorum pek, yatağa uzanıp 1 - 2 saat uyuyorum, bu macerayı da sağ sağlim atlatıyorum akşam da pederden esaslı bir azar yiyorum göz kararı tekneden atladım diye halbuki salakça atlamasam suya, çapayı çıkartıp kumda at çek yapsam sürüye sürüye 10 dakikada sığlığa gidebileceğimi biliyorum ama gereksiz kendine güvenin getirdikleri hakkında güzel bir ders almadan da edemiyorum siz siz olun `ben bu suları biliyorum` deyip göz kararı hareket etmeyin, teknenizi ve eşeğinizi hep sağlam kazığa bağlayın...

ALINTI