Türk olmak!

Türk olmak İsrail’e kafa tutmak ve bir deprem sonucunda İsrail’den prefabrik ev dilenmektir.

Türk olmak, her Türk’ün sahip çıktığı ve yardım ettiği Kızılay’ın içini boşaltmak ve bir Adapazarı ya da Van depreminde çaresiz kalarak yardım istemiyormuş gibi yapıp sonra yedi düvelden yardım istemektir.

Türk olmak, basın özgürlüğü, demokratik haklar diye başka ülkelere nutuk çekerken gazetecilerini sonu belli olmayan bir süreçte cezaevine kapatıp seslerini kesmektir.

Türk olmak, bu vatanın yetiştirdiği ve yıllarca bu vatana hizmet veren paşalarımızı vatan haini gibi cezaevlerine koymak, suçlarını söylemeden o insanları yıllarca yargılayarak içeride seslerini kesmektir.

Türk olmak, Almanya devletinin açıkça tanımladığı ve asrın soygunu dediği bir deniz fenerini mahkeme gizliliği diyerek örtbas etmek ve onları yargılamadan gündemden düşürmektir.

Türk olmak, önce Libya sonra Suriye devlet başkanlarını kardeşim diyerek kucaklamak ve ABD’nin çıkarları için onları tarih sayfasından silmektir.

Türk olmak, terör suçu ile yargılanan PKK militanlarını affedip meclise taşımak ama vatan için ter dökmüş ve Milletvekili olmuş insanları cezaevinde tutmaktır.

Türk olmak askerini davul zurna ile askere göndermeyi unutup, teröristleri haburda davul zurna ile karşılamak, onları affetmektir.

Türk olmak, askerinin başına çuval geçirildiğinde sessiz kalmak, çuval geçirenlerin menfaati doğrultusunda o ülkenin sözcülüğünü ve jandarma görevini yapmaktır.

Türk olmak, “devlet teröristle pazarlık yapmaz. Yapanlar şerefsiz” deyip yapılan pazarlıklar açıklandığında ona uygun kılıf bulmaktır.

Türk olmak, ekmeği için mücadele eden Tekel işçisini biber gazı ve cop kullanarak sindirmek, elmas ve mücevherin KDV sini sıfıra indirmektir.

Türk olmak, kan dökerek can vererek kurduğumuz Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetini Annan planı ile servis etmek, zorla iade etmeye çalışmak ve sonuçta doğal gaz arayan Rum’ların karşısında söylenen onca laflara karşın gazı kaçmaktır.

Türk olmak, yıllarca bizi bölmeye çalışmış Asala terör örgütü ile birçok şehit verdiğimiz ve bütün söylemlerinde Türk düşmanlığı yapan Ermenistan Cumhurbaşkanı ile oturup kadeh tokuşturup futbol maçı izlemektir.

Türk olmak, dağlarda taşlarda yazan “Ne mutlu Türk’üm diyene” söylemlerini silerek düşmanlarına ve bölücülerine cesaret vermektir.

Türk olmak, terörist leşlerinin cenaze törenlerini televizyonlarda manşetlerde izlerken kahraman şehitlerini gizli saklı, alelacele toprağa gömmektir.

Türk olmak, yaşanan tüm olumsuzluklara rağmen tek bir sözle gündemi değiştirmek ve ülkeyi güllük gülistanlık görmektir.

Türk olmak, kahraman silahlı kuvvetlerine sahip çıkacağı yerde askerini sevmemek, nasıl bedelli yaparım ya da nasıl reddi askerlik yaparım diye planlar kurmak ve yüzlerce paşasını balyozcu, Ergenekoncu diye cezaevlerine göndermektir.

Türk olmak, aç kalıp ekmek çalanı yıllarca cezaevinde yatırıp, ülkeyi soyanları siyasetçi yapmaktır.

Türk olmak ülkesindeki en önemli kurumları yabancılara satıp daha sonra ne olduğu belirsiz birçok hizmet bedelini kendi vatandaşına ödetmektir.

Sahi Türk olmak Vatanını, milletini, namusunu, askerini sevmek, ülkenin bölünmez bütünlüğünü korumak, sahip çıkmak değil miydi? Bir Ermeni öldüğünde hepimiz Ermeniyiz diyen bu ülkede acaba bizler gerçekten azınlığa mı düştük?

Ama şu hiçbir zaman unutulmasın ki; Türk olmak çok büyük ve yüce bir duygudur. Bir şereftir, bir sevdadır, bir aşktır. Ve bu sevda, bu aşk hiçbir zaman söndürülüp karartılamaz.

Türk olunmaz, Türk doğulur. “NE MUTLU TÜRK’ÜM DİYENE”