Anne Sevgisi İle İlgili Şiirler

 

 

 

 

 

 

Annelerin en güzeli, 

 

Sensin, benim güzel annem. 

 

Ilık esen bahar yeli, 

 

Sensin, benim güzel annem. 

 

 

 

Güneş yüzlü, altın kalpli, 

 

Ağır başlı, tatlı dilli, 

 

Meleklerin eşi sanki 

 

Sensin, benim güzel annem. 

 

 

 

Açan çiçek, çağlayan su, 

 

Gülümseyen engin duygu, 

 

Evimizin mutluluğu 

 

Sensin, benim güzel annem.

 

 

 

H. Latif SARIYÜCE 

 

 

 

 

 

Dünyada apayrı yeri olan bir sevgi 

 

Anne sevgisi. 

 

Artık ben de bir anayım. 

 

Anam seni dünden daha çok seviyorum! 

 

Çocukluğumda dua ederdim Allah'a 

 

Anam ölmesin diye. 

 

Tanrım kabul etti dualarımı, 

 

Göstermedi bana senin acını. 

 

Bu yıl da geldi 'Anneler Günü' 

 

Ne alsam sana yetmez, 

 

Senin hakkın ödenmez! 

 

Sana duygularımdan bir demet. 

 

Anneler günün kutlu olsun. 

 

Ellerinden öptüm, canım anacığım!

 

 

 

Nuray (Kahveci) Zaralı

 

 

 

 

“Anneme ve bütün annelere”

 

 

 

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl 

 

Kaç geceler bana ninni söylerdi 

 

Hasta olunca oydu başucumda bekleyen 

 

Biraz yorulmayayım, üzülmeyeyim, hemen 

 

Alır kucağına okşardı, saçlarımı öperdi. 

 

 

 

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl 

 

Uzun kış geceleri masal masaldı 

 

Güzel çoban kızları, iyi kalpli sultanlar 

 

Bir suyun akışı gibi geçip gitti zamanlar 

 

Şimdi ne o dünkü çocuk, ne de o masal kaldı. 

 

 

 

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl 

 

Yıkayan oydu mürekkep lekeli parmaklarımı 

 

Akşam biraz geciksem yollara düşerdi 

 

Sokağa çıkarken «Yavrucuğum üşütme» derdi. 

 

Hemen bir kazak örerdi biraz boş kaldı mı. 

 

 

 

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl 

 

Bilirim yine kalbinde yerim anacığım 

 

Selam sana Anneler Günü İstanbul’dan 

 

Yeni dönmüşçesine bir akşam okuldan 

 

Vefalı ellerinden öperim anacığım. 

 

 

 

Ümit Yaşar Oğuzcan 

 

 

 

 

 

Bağım olsa, bahçem olsa 

 

İpek kumaş bohçam olsa, 

 

Sabah olsa, akşam olsa 

 

Annem gitmese yanımdan 

 

 

 

Her zaman baksam yüzüne, 

 

Uyurum yatsam dizine. 

 

Rastlamadım kem sözüne 

 

Sesi çıkmaz kulağımdan.

 

 

 

Bir sözünü iki etmem. 

 

Canımı verir incitmem 

 

Annemsiz cennete gitmem 

 

Onu severim canımdan 

 

 

 

İbrahim Şimşek

 

 

 

 

 

Annemi ben çok severim, 

 

Melek annem, güzel annem, 

 

Üzülmesin sakın derim 

 

Melek annem, güzel annem. 

 

 

 

İyi doğru sözler onda, 

 

Şefkat dolu gözler onda, 

 

Sevgi, ışık var yolunda, 

 

Melek annem, güzel annem. 

 

 

 

Anne yüzü ne asil yüz, 

 

Anne gözü ne derin göz, 

 

Anne özü, pırlanta öz, 

 

Melek annem, güzel annem. 

 

 

 

O gülerse çağlayanım, 

 

O ağlarsa ağlayanım, 

 

Ona gönül bağlayanım; 

 

Melek annem, güzel annem. 

 

 

 

Rıfat Necdet Evrimer

 

 

 

 

 

Ağaç olsan 

 

Dal olurum anne 

 

Yaprak olurum 

 

Sana gelirim 

 

 

 

Deniz olsan 

 

Sel olurum anne 

 

Irmak olurum 

 

Sana gelirim 

 

 

 

Bahçe olsan 

 

Gül olurum anne 

 

Toprak olurum 

 

Sana gelirim 

 

 

 

Güneş olsan 

 

Yol olurum anne 

 

Bayrak olurum 

 

Sana gelirim 

 

 

 

Tacettin Şimşek 

 

 

 

 

 

Yemeyip de yediren,

 

Giymeyip de giydiren,

 

Her an bizi düşünen

 

Canım annem, gül annem.

 

 

 

Kol açıp, kanat geren,

 

Ömrünü bize veren,

 

Biz gülünce sevinen

 

Canım annem, gül annem.

 

 

 

Bülent Özcan

 

 

 

 

 

Ne sevimli bir annesin! 

 

Ne tatlıdır senin sesin! 

 

Benim canım mısın nesin 

 

Sen olmazsan yapamam ben!.. 

 

 

 

Senden yakın kim var bana? 

 

Kalbim, canım bağlı sana!..

 

Üzüntüm yok ondan yana

 

Seviyorsun beni de sen. 

 

 

 

Gülsem güler yüzün 

 

Ağlamamdan alır hüzün... 

 

Senin gecen ve gündüzün 

 

Işık alır sanki benden! 

 

 

 

Rakım Çalapala

 

 

 

 

 

Tut elimi annem

 

Ah annem, canım annem.

 

Gül bahçesi istemem,

 

Yüreğini açtın ya

 

Yeter bana.Güllük gülistanlık benim için hayat...

 

Ama annem düşündün mü hiç?

 

Ya yorgun düşerse bu yürek.

 

Bakmaya bile kıyamadığım

 

Kokusuna dayamadığım güller

 

Solarsa bir hazan sabahı ansızın.

 

Nasıl bakarım anne gökyüzüne?

 

Dökülürken gözyaşların gökten.

 

Ve nasıl dayanırım bu acıya?

 

Dökülen her yaprak yüreğimi yaralarken.

 

Nasıl bakarım o viran bahçeye?

 

Bir kıvılcımda, yanar yüreğim.

 

Ama hiç bir yangın 

 

Senin kadar sıcak değil be annem...

 

Nasıl da üşürüm sensiz,

 

Gözümden akan her damlada ne fırtınalar eser,

 

Ne firari hayallere dalar bu yaşlı gözler,

 

Ve akan her damla 

 

Haykırır başıboş yalnızlığıma.

 

Hazan yelleri eserken annem 

 

Bu körpe yüreğimde 

 

Güneş açar mı hiç? 

 

Mis gibi kokan bu menekşe, 

 

Bülbüller şakır mı kahkaha ata ata? 

 

Bahçedeki gülümüz, 

 

Sümbül gibi büker mi boynunu yoksa? 

 

Duyabilir miyim kanat çırpışını Turnaların,

 

Unutur musun beni annem? 

 

Tembihler misin büyüklerin gittiği her yere gidilmez diye? 

 

Bilirim korkarsın gelirim peşinden diye

 

 

 

Kaf dağına gider miyiz?

 

Güler miyiz çatlayana kadar? 

 

Ve ağlar mıyız usul usul? 

 

Gözlerimiz kan çanağı olana kadar.

 

Annem, canım annem,

 

Nasıl da kandırdın beni,

 

Hani gitmeyecektin, 

 

Nasıl bıraktın beni buralarda, 

 

Bu yaban ellerde...

 

Ne yaparım şimdi ben? 

 

Kan çiçekleri bıraktın Annem ardında. 

 

Ve her gün sulama yarışı yaptığımız Fesleğeni... 

 

Neredesin be annem? 

 

Bak kar yağdı avuçlarıma.

 

Coşkun seller gibi atıyorsun damarlarımda. 

 

Yüreğimin vazgeçilmez Deltasında 

 

vazgeçilmez bir nehir gibi yani.

 

Gitme bırakma beni dedim

 

Gözyaşlarımda uyutur

 

Göz bebeğimde avuturum dedim.

 

Ama ne fayda dinletemedim be annem...

 

Annem canım bi tanem,

 

Var oluş sebebim, tek gerçeğim,

 

Gören gözüm, duyan kulağım,

 

Ne zor şeymiş sensiz olmak,

 

Ve ne zor şeymiş,

 

Sensiz coğrafyaların sert iklimlerini tatmak.

 

Burası bana göre değil

 

Ben seninle olmak,

 

Dizinde uyumak,

 

Sana seni sevdiğimi haykırmak istiyorum.

 

Ne olur!

 

Tut elimi annem... 

 

Bir kez daha öp ıslak ıslak

 

 

Hazar Cırık

 

 

 

Annemi çok severim 

 

Yanımdan gitmesin isterim 

 

Üzülmesin annem derim

 

Benim annem melek annem

 

 

 

Ağır başlı, tatlı dilli 

 

Güneş yüzlü, yufka yürekli 

 

Dünya iyisi sanki 

 

Benim annem melek annem

 

 

 

Senden yakın kim var bana 

 

Kalbim bağlı sana 

 

Sevgi var, ışık var yolunda 

 

Benim annem melek annem

 

 

 

Açan çiçek, akan su 

 

Gülümseyen engin duygu 

 

Yuvamızın mutluluğu 

 

Sensin benim güzel annem

 

 

 

(Gönderen Selin - Yorumdan şiir olarak eklenmiştir.)

 

 

 

Acıkınca karnımı

 

Sütün ile doyurdun,

 

Şefkatli kollarında

 

Mışıl mışıl uyurdum.

 

 

 

Üstünde senin sevgin

 

En büyük sevgilerin,

 

Dünyaları verseler

 

Dolamaz asla yerin.

 

 

 

Severek okuduğum

 

Öğreten kitap sensin,

 

Solmasın güzel yüzün

 

Ömür boyunca gülsün.

 

 

 

Gelincikten kırmızı

 

Papatyadan sarısın,

 

Ağustos sıcağında

 

Kartepe’nin karısın.

 

 

 

Benzettiğim hiçbir şey

 

Seni tarif etmiyor,

 

Ne söylesem bilmem ki?

 

Kelimeler yetmiyor.

 

 

 

İsmail Malatya

 

 

 

 

canım annem benim

 

seni çok severim

 

sen olmazsan ben kendimi yanlız hissederim

 

 

 

sensiz dünya yok

 

kalbime saplandı bir ok

 

kalbim senin için atıyor

 

sen olmazsan olmuyor

 

 

 

canım benim birtanem

 

geceleri nur tanem

 

pazarlarda nar tanem

 

kalbimde minik parem

 

 

 

Anne Sevgisi

 

Sıcağın sinmiş bana, 

Seni severim ana 

 

Sensin bana can veren, 

Sensin bana kan veren 

 

Küçükken yudum yudum, 

Sütlerinle uyudum 

 

Kulağıma ninniler, 

Neler söyledin, neler 

 

Beni büyüttün ana, 

Beni yürüttün ana 

 

 

 

 

Ana yüreği derya gibidir,eza,cefa dinlemez,

Besler büyütür evlatlarını,hiç karşılık beklemez.

Evlatları dururken kendisine,seyri safa istemez

Yüreğindeki sevgi,umman gibidir asla tükenmez….

 

Yuvasında mutluluğu arar,başka bir şey istemez,

Dertlerini yüreğine gömer,kimselere söylemez.

Yedirip,içirmeden yavrusuna,kendi asla yiyemez,

Yüreğindeki sevgi umman gibidir,asla tükenmez….

 

Yuvası çok kutsaldır,değeri her şeylerin üstünde,

İffeti hazinedir,göz dikenin panter gibi yürür üstüne,

İncitici söz bilmez,söz söylemez doğru sözün üstüne,

Yüreğindeki sevgi umman gibidir,dostlarının yüzüne…

 

Hanenin yükünü taşır omuzlarında,hiç aman demez,

O varken yuvasına haksız kazanç,haram giremez,

Cennet kendi ayakları altındadır,hak ettiğin söylemez,

Yüreğindeki sevgi umman gibidir asla tükenmez……

 

Anam yüce varlıktır,onun gibi yar hiçbir yerde olamaz,

Yüreği muhabbet doludur,tuttuğu eli asla bırakmaz,

Sevgi yağmuru yağdırır sağanak,sağanak,kimseleri ayırtmaz

Yüreğindeki sevgi umman gibidir,asla tükenmez….,

 

08,MAYIS,2005

 

Selahattin Ölmez

 

 

 

 

Uykuların kaçar geceleri

Bir türlü sabah olmayı bilmez

Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya

Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında

Ne çarşaf halden anlar, ne yastık

Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık

Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın

Onun unutamadığın hayali

Sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içine

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu

Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin

Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için

Vurursun başını soğuk taş duvarlara

Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın

Duyarsın

Ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin

Niçin yaratıldığını

Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini

Uzun uzun seyredersin de aynalarda güzelliğini

Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın

Dolar gözlerin için burkulur

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların

Sevilen gözlerin erişilmezliğini

O hiç beklenmeyen saat geldi mi

Düşer saçların önüne ama bembeyaz

Uzanır gökyüzüne ellerin

Ama çaresiz

Ama yorgun

Ama bitkin

Bir zaman geçmiş günlerin uykusuna dalarsın

Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın

Bir gün anlarsın hayal kurmayı

Beklemeyi

Ümit etmeyi

Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir

Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi

Lanet edersin yaşadığına

Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın

O zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden

 

Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın

 

Ümit Yaşar Oğuzcan

 

 

 

Anne diye ağlarım,her insan gibi,

Canımı acıttığında yaşamın bütün halleri.

Ben ağlarken yanar seninde yüreğin bilirim,

Derdime derman olamadığın için üzülür,

Ezilirsin kendi dünyanda ve benim içidir 

Dilerinden akıttığın sevgi dolu sözleri….

 

Her rüzgar esişinde saçlarımı okşar sanki ellerin,

Umut sözcükleri döker bana,sımsıcacık dillerin

Sanki bir dünya saklamaktadır içerisinde gözlerin

Seni hep bu halinle hayal eder,özlerim,

Ben gurbette çaresizce yatarken,

Yorganımı üstüme örtersin değil mi anne.

 

Sen çok uzaklardasın belki şu anda anne,

Zira hayalin yüreğimde yanımda içimde anne.

Omzuna yaslamışım başımı,okşuyorsun saçlarımı,

Gönül bağın var burada,sunuyorsun ilaçlarımı,

Başucumdasın almışsın ellerinin içine avuçlarımı,

Okşuyorsun beni sen,hayal olsan da anne…..

 

Her zaman en güzel anne benim annem oldu,

Hayallerimde de olsa.

Sen hayallerde bile bir gerçeksin anne,

Senin sevgin daima olmuştur yüreğimde,

Resmin duvarımda, sevgin yüreğimde,ellerin ellerimde,

Yeter ki sen sağlıklı bu bana yeter be anne…..

 

Ne yaptığın börekler,pastalar kekler,

Yetiştirdiğin bin bir türlü meyve, üzüm, çilekler,

Yoktan var eyleyip giydirdiğin giysiler,

Elinle pişirerek soframıza koyduğun taze çörekler,

Önemli değil,bana sen gereksin anne,

Senin için sağlıklı gelecekler…..

Anne diye seslenip nefesini dinlediğim geceler,

Hayallerimde değil,hep yanımda olmanı istediğim 

Ellerinle,dillerinle,nefesinle dolu gerçek seneler……….

 

Selahattin Ölmez

 

 

 

 

Karşımızda haydutlar,

Kurşun yağdırmakta, üstümüze kara bulutlar

Gabar dağlarında, tepelerin ardından.

Bir ben varım orada,bir de Bayrak

Ve yüreğime güç veren Allah

Bayrağım dalgalanmalı,semalarımızda,

Özgür olmalı bu toprak.

Özgürlük için sıktım kurşunu,

Vurdum haydutları,öldürdüm anne.

 

Ölüm korkutmuyordu beni,

Mezarıma yeterdi bayrağımın gölgesi,

Yeter ki duyulmasın bu güzide topraklarda,

Haydut ayaklarının,postal sesleri.

Allah'a sığındım yüreğim güçle doldu,

Vatan toprağı aşkına sıktım kurşunu,

Vurdum haydutları,öldürdüm anne.

 

Belki masum olanlar vardı,

Haydutların aralarında,

Çocuk sayılacak,13,15 yaşlarında

Ama bu toprağı bölmek vardı kafalarında.

Vicdanı bir tarafa bıraktım,

Dedim vatanımdır ön planda,

Acımadım hiç birine, sıktım kurşunu

Vurdum haydutları,öldürdüm anne.

 

Bu toprak bana,ya vatan ya da mezar olacak,

Bayrağım semalarda ilelebet dalgalanacak,

Ya da tabutumun üstüne yaygı olacak.

Bu toprağa esaret damgası asla vurulmayacak,

Dedim vatan aşkına sıktım kurşunu,

Vurdum haydutları,öldürdüm anne.

 

SELAHATTİN ÖLMEZ

01.04.2007

 

 

 

Meleklerin en kutsalı,insanların güzeli, 

Kulların en temizi,sevgilerin en yücesi,

Gülücüklerin en iyi,öpücüklerin en tatlısı,

Annelerin annesi baş tacısın sen anne.

Kucağında bahardı hep gözlerimiz, 

Öpücüklerin en temiz taze kır çiçekleri, 

Biz seninle neler gördük neler yaşadık, 

Dayanamam dayanamıyorum anne. 

Öperdim her zaman mis kokulu gül yüzünü, 

Sarmalar kucaklardım seni doyasıya, 

Isıtırdın içimi,kızgın güneşim gibiydin, 

Biz seninle ne yağmurlarda ıslandık, 

Dayanamam dayanamıyorum anne. 

Rüzgarlara tüm zorluklara göğüs gerdin, 

Yokluklara saçlarını hep süpürge ederdin, 

Biz ne iyi kötü günler geçirdik be anne, 

Her zaman her zorlukta beraberdir bir anlık, 

Şimdi sen yoksun bil ki her yer karanlık, 

Biz ne azaplar ne zorluklar yaşadık, 

Dayanamam dayanamıyorum anne. 

Biliyorum ağlasam da geri gelmezsin, 

Yağmurlarla inip yüzüme gülemezsin, 

Bak yavrun üzgün mü anasız mı bilmezsin, 

Dayanamam dayanamıyorum anne. 

Yaşadığım dünya tüm sessizliğe büründü, 

Yağan kar damlardan yüreklere küründü,

Yağan yağmur bile hüzünlere büründü,

Gecem gündüzün sanki birbirine karıştı,

Kalbime yanan kızgın kor ateş dağladı,

Dayanamam dayanamıyorum anne. 

Döndüm baktım geriye ne dünya boşmuş, 

Saf sade ve temiz tertemiz erdemli dürüst,

Annelerin annesi, güzellerin en güzeli,

İyilerin en iyisi,meleklerin en meleği,

Oğlumun çok sevdiği biricik babaannesi,

Kızımın adı ağzımın vazgeçilmez tadı,

Olan güzel hacı annemin yokluğunu, 

Dayanamam dayanamıyorum anne. 

24/09/2006

 

Muharrem Üzümlü

 

 

 

 

Annene babana gülücük saçsan, 

Sana yalvaran bu dilim bebeğin. 

Ne olur bir kere gözünü açsan; 

Canına dolanan elim bebeğim! 

 

Bebeği dediler bahtsız gillerin, 

Bir kez anne desin senin dillerin. 

İki yana düşmüş yumuk ellerin; 

Açılmamış gonca gülüm bebeğim. 

 

Bir daha göremem geçti o çağım, 

Gayri bundan sonra tütmez ocağım. 

Kollarım kavuşmaz boştur kucağım; 

Bir daha yeşermez çölüm bebeğim. 

 

Birgün gülmedin ki kendimi kassam 

Yerine öleydim bağrıma bassam 

Geri gelmezsin ki kendimi assam 

Sensiz olmak bana zulüm bebeğim 

 

Gitmişsin içime sinmez ki canım 

Beşiğine kimse binmez ki canım 

Aklıma geldikçe dinmez ki canım 

Bu benim gözyaşı selim bebeğim 

 

Ne kadar küçüksün dolmadı yaşın, 

Bir kere pişmedi nasipsiz aşın. 

Boynunu bükmüşsün kalkmıyor başın. 

Adını koymuşlar ölüm bebeğim.

 

İrfan Yılmaz

 

 

 

 

ALLAH Anaları yaratmış,bu ne büyük yüceliktir,

Meltem rüzgarları gibi sıcacık nefesleri bir inceliktir,

Annemin merhameti çoktur,ummanlar gibi,

Bilmem ki melekler annemidir,

Bildiğim tek şey var BENİM ANNEM MELEKTİR…..

 

Ne zaman sıcacık bir elle, başım okşansa,

Ne zaman yanağıma yumuşacık bir öpücük kondurulsa,

Uykuda bile bedenim sıcak bir nefes hissetse,

Alnımdaki ateşi ölçmeye bir avuç değse,

Gözlerim açıldığında bir ela göz görse,

Sen gelirsin aklıma ellerin gelir anne….

 

Ninniler dinlesem ,masalcı teyzelerden

Radyodan televizyondan hatta İkbal Gürpınar'dan

Bir hayal görse gözlerim,yarı uykulu haliyle bile,

Canlanır beynimde şeklin şemalın,tatlı sözlerin

Ve kulaklarımdan silinmez hiç o ninnilerin,

Her ninni dinleyişimde sen gelirsin aklıma dillerin gelir anne…

 

Üşürdüm bazen geceleri,üstümü örterdi bir yumuşacık el

Bir başka dünyaya dalardım uykumda, cennetten güzel.

Bu cennet bahçesi için ödemedim hiç bir bedel,

Nice gecelerim böyle geçti,yıllarca evvel,

Hangi gece üşüsem sen gelirsin aklıma,nefesin gelir anne.

 

Toprağa baktıkça seni hatırlıyorum,seni görüyorum,

Adem'in sonra Havva'nın,topraktan geldiğini biliyorum,

Toprağa bir atıca bin verdiğini görüyorum,

Sen toprak gibisin,bir can aldın yaratandan dünyaya gelir iken,

Sen çok can verdin toprak gibi,hoşnutsuz senden,

Sen güller misalisin,güller verdin bedenden,

Ne zaman gül koklasam sen gelirsin aklıma,

Toprak gelir gül kokan tenin gelir aklıma ANNE…

 

Sular akar çağıl,çağıl ,tabiatı güldürür

İçer insanlar kana ,kana,yüreklerin ateşini söndürür,

Hayat verir toprağa,dünyayı canlandırır,

Doğaya temizlik verir damarlara kan olur,

Akar gider, umman olur,leb-i derya az olur,

Şırıltısı ninni olur,müzik olur saz olur,

Su deyince sen gelirsin aklıma ne söylesem az olur,

Dizlerinde yatsam da senelerce,

Mevsimler hep bahar olur, yaz olur.

Ne zaman su içsem kana, kana leb-i deryadan,

Sen gelirsin aklıma,yüreğin gelir anne…..

 

Her güneş doğduğunda aklıma sen gelirsin anne,

Güneş her gün doğar,tekrar,tekrar yineler,

Sen bir defa doğdun,beni bir defa doğurdun anne,

Güneş dünyayı aydınlatır sadece,

Sen benin tüm dünyalarımı aydınlattın,

Yetmedi doyurdun,yetmedi korudun yetmedi ısıttın,

Geceni gündüz ettin,

Benim ruhumu aydınlattın yaşamayı öğrettin,

Sen benim için kendini feda ettin,

Ne zaman güneşe baksam,sen gelirsin aklıma,

Yüzünün nur'u gelir,yüreğini sıcaklığı gelir anne……

 

Yüce dağlara çıkıp ta ovayı seyrettiğimde,

Alçak tepeleri görürüm her seferide,

Ovanın o esrarengiz derinliklerinde,

Gözlerini görürüm,yüreğinin genişliğini görürüm,

Üretkenliğini ana oluşunu,toprak gibi verimliliğini,

Ve ben kucağındayken yüksek tepelere benzerdin,

Sağlam, kuvvetli, emniyetli,yüce ve emin,

Derdim en güvenli yer kucağıdır annemin.

Ne zaman dağlara baksam,sen gelirsin aklıma,

Yüreğinin gücü,gönlünün büyüklüğü gelir aklıma anne…..

 

Gündüz olup ta yatağımdan kalktığımda 

Sen gelirsin aklıma anne.

Çünkü her gözümü açtığımda senin aydınlık yüzünü görürdüm

Gözlerine bakardım bir müddet,

Gözlerinde önce kendimi,sonra dünyayı görürdüm,

 

Gözlerin pırıl,pırıldı,İçinde gördüğüm dünyayı,

Sanki onlar aydınlatırdı.

Gecelerim, çaresizlik içinde geçse de,yansa da yüreğim,

Sabahında gecenin,

Gözlerinin pırıltısı dünyamı aydınlatır,

Bakışlarındaki emsalsizlik,beni hayata bağlardı.

Ne zaman güneş doğar gündüz olursa,

Sen gelirsin aklıma,gözlerin gelir anne.

 

Gök yüzünde yıldızlar var,irili ufaklı,

Çakmak,çakmak çakıyorlar,

Dünyama ışık sunuyorlar, yılara saklı.

Gecenin kabusunu kaldırıyorlar dünyadan,

Her birisinin adı var,rotası var,

Sanki alev, alev yanarlar,ateş dansı yaparlar..

Yol gösterirler yolunu kaybetmişe,

Dost olurlar uzun gecelerde kimsesizlere.

Halbuki yetmezler bilirim,kendi,kendilerine bile,

Güneşten alılar ışığı yansıtırlar bizlere…

Aynı senin Hak'tan aldığın nuru yansıttığın gibi bizlere,

Ve ben;

Her baktığımda geceleri göklere,

Seni hatırlarım,senin gözlerini görürüm anne…

 

Yatağıma uzanınca sen gelirsin aklıma,

Dağlara, Ormanlara,Yıldızlara,Aylara,

Güneşe ,Topraklara,Irmaklara sulara,

Gök yüzünde uçan kuşlara;

Baktığımda sen gelirsin aklıma,

Senin ellerin,senin gözlerin,dillerin,

Sözlerin ve yüreğinin genişliği gelir aklıma,Anne.

 

Her yeni ay doğuşunda bakarım ben göklere,

Şahit olurum bizi gören binlerce meleklere,

Girerler anne gibi şefkatle,en katı yüreklere.

Bilmem ki melekler annemidir,

Bildiğim tek şey var:BENİM ANNEM MELEKTİR

 

08,MAYIS.2005

Anneler günü nedeniyle.

 

 

 

 

Sana baktıkça kalbim küt küt atar,

Sevgi dolu annem elinden geleni yapar,

Ben seni ne kadar çok seviyorum bilemezsin,

Yer altından sonsuza kadar.

 

Sandy Kasavi

 

 

 

 

 

Dillerim bu akşam yine hep seni andı,

Tutuştu gönlüm, hasretinle yüreğim yandı

Sensizlik ateşini ne su, ne esen rüzgâr dindirdi,

Senden uzak olmak çok zormuş sevgili annem.

 

Güller dermek istedim, sevda bağından,

şık oldum, sular içtim sevda pınarlarından,

Selam söylesem de yâd ellerden, mutlu yuvamdan,

Senden uzak olmak meğer ateşmiş, sevgili annem.

 

Sensiz beden üşüyor âlemde, her şey buz gibi,

Sen olmayınca âlemin içi boş, her şey düş gibi,

Kulaklarımdaki sesin, en güzel müziklerden hoş gibi,

Sana hasret yaşamak çok zormuş sevgili annem.

 

Ak ellerinle ak beleklere belemiş, sarmıştın beni,

Ak sütünle emzirmiş, sağlamıştın sen büyümemi,

Öğretmiştin bana dürüstlüğü doğru yolu bilmemi,

Nefesini duymamak çok zormuş sevgili annem.

 

Bilmem ki ne koysam yaşadığım asrın adını,

En zor anımda, bulur idim yanımda anam kadını,

En güzel ballar bile vermiyor ak sütünün tadını,

Sesini duyamamak zor şeymiş sevgili annem.

 

Her sözün gerçekti, gerçekler ise hayra delalet,

Senden ayrı olunca anladım kopacaktır kıyamet,

Senden gayrı kimse etmiyor, ben garibe merhamet,

Yüreğin en güzel limanmış senin, sevgili annem.

 

Ahvalinle şu gönlüm gün boyu hep seni andı,

Sensiz yaşadığım günlerde kâinatlar karardı,

Yokluğunla yaşamak, Ölmez'e çekilmez bir tufandı,

Öpeyim ellerinden bu gün doya, doya, sevgili annem

 

14.MAYIS.2006-Anneler günü

 

Selahattin Ölmez

 

 

 

 

Issız koydun

Evi köyü annem

Örgün yarım kalmıştı

Gittiğinde.

Seccaden tespihin iç,içe 

Tuz kabın bile duruyor 

Elinin değdiği yerde.

Duruyor,şekerin,pirincin

Koyduğun,

En üst çekmecede.

Kış gelince yakarım,

Dediğin,çalılar hala yanmadı.

Yakamadın..

Bir kışı daha bizimle

Geçiremedin annem.

Elinle diktiğin yastıklar

Köşesinde dayalı hala.

Kuruttuğun fesleğenler hala asılı

Duvarda.

Arada bir uğruyoruz

Olmadığın ıssız eve.

Belki kapıda beklersin diye,

Seni arıyor gözlerimiz.

Annem..kapıda boş sandelyende.

Tozu hiç sevmezdin annem,

Tavanda örümceğide.

Şimdi o sevmediğin tozlar,

Örümcekler..

Evin dört biryanında

Kokunla başbaşa yaşıyor.

Biliyormusun..

Kıskanıyorum onları annem,

Onlar kadar olamıyorum.

Senin olmadığın o evde

Onlar kadar bile duramıyorum.

 

Gülden Işık

 

 

 

 

Anam gül gibidir her mevsim açıktır, sanki nevbahar,

Gönül bahçesi dopdoludur, sevgisinin rengi gül nar,

Ahvalimizin en zor durumunda bile, gönlümüzde yar,

Gül çiçektir solar bir gün, anamsa gönlüde daima yaşar.

 

Gül mevsimi gelince, gül kokusunu getirir badı sabalar,

Oysaki dört mevsim başımızda güller gibi kokar analar,

Figana düştüğümde evlat derdinin dermanıdır onlar,

Gül çiçektir solar bir gün, anamsa gönlümde daima yaşar.

 

Yavrusu için gözyaşlarını şebnem gibi akıtır yanağından,

Acı çekerse yavrusu, o gülemez çare yaratır bağrından,

Gündüzleri yaratır sevgisiyle, gecelerin karanlıklarından,

Sevgisini cuybar eder akıtır, gönlündeki pınarlarından.

 

Gül dalında tek renktir, başkası güzeldir bir başka dalda,

Oysa anamın yüreğinde çok çeşitlidir her türlü sevda,

Çok çeşidi bulunur güllerin, kokar elvan, elvan koynunda,

Gül çiçektir solar bir gün, Anamsa gönlümde ömrümce yaşar.

 

Bülbülün sevdası güledir gülistanda öter o güllerin dalında,

Gül rengi bir başka hoştur solmadıkça, bahçelerde bağında,

Anamın teni en güzel gülden güzel kokar benim burnumda,

Resulüm bile demiş çünkü cennet anaların ayağının altında.

 

Anam beni bin bir eziyetle doğurup, dünyaya getiren kadın,

Adın tespihattır dillerimde, yüreğimde, gönlümde sultansın,

Sığınacak liman, ak sütünle yavrulara, helalinden membasın

Gül çiçektir solar, oysa sen yaşam boyu yüreğimde yaşarsın,

 

14.05.2006-ANNELER GÜNÜ

 

Selahattin Ölmez

 

 

 

 

Ana yüreği derya gibidir,eza,cefa dinlemez,

Besler büyütür evlatlarını,hiç karşılık beklemez.

Evlatları dururken kendisine,seyri safa istemez

Yüreğindeki sevgi,umman gibidir asla tükenmez….

 

Yuvasında mutluluğu arar,başka bir şey istemez,

Dertlerini yüreğine gömer,kimselere söylemez.

Yedirip,içirmeden yavrusuna,kendi asla yiyemez,

Yüreğindeki sevgi umman gibidir,asla tükenmez….

 

Yuvası çok kutsaldır,değeri her şeylerin üstünde,

İffeti hazinedir,göz dikenin panter gibi yürür üstüne,

İncitici söz bilmez,söz söylemez doğru sözün üstüne,

Yüreğindeki sevgi umman gibidir,dostlarının yüzüne…

 

Hanenin yükünü taşır omuzlarında,hiç aman demez,

O varken yuvasına haksız kazanç,haram giremez,

Cennet kendi ayakları altındadır,hak ettiğin söylemez,

Yüreğindeki sevgi umman gibidir asla tükenmez……

 

Anam yüce varlıktır,onun gibi yar hiçbir yerde olamaz,

Yüreği muhabbet doludur,tuttuğu eli asla bırakmaz,

Sevgi yağmuru yağdırır sağanak,sağanak,kimseleri ayırtmaz

Yüreğindeki sevgi umman gibidir,asla tükenmez….,

 

08,MAYIS,2005

 

Selahattin Ölmez

 

 

 

 

Bakışların ılıman güneş gibi sıcacık,

Gülüşü aydınlatır kainatı olmaz karanlık,

Şefkatle tutar elimizden hepolur ferahlık,

Yaşamın içinde yaratandan meleksin sen ANNE.

 

Gözlerin taptatlı hep ilkbahar mevsimi,

Sevgin yüce eş deger tutabilirki senden başka kimi,

Ayaklarının altına nur sermiş cenneti yüce rabbim, 

Kainata eşsiz degerdesin bunu bil ANNE

 

İçlerime damla damla çökünce karanlık,

Yel gibi sesin hem tatlı hem ılık,

Taş olayımda bağrıma delmesin senden ayrılık,

O zaman dünya bana geliyor acı kalabalık ANNE

 

Hasretin olmasın olur geçmez yara,

Sensizlikte iklimler ve yıllarım olur kapkara,

Sana derdimi anlatamazsam küçülür nam salarım dağlara,

Feryatlarımın her sesinde sen varsın ANNE

 

Sıcacık sevecenligin bahar nefesi gibi,

Karanlıgımda elleri gezinen nur meleği,

Ninnileri etrafımda öten kuş sesi gibi,

Seslenişin benzer sanki iyilik melegine ANNE

 

Sen güllere güzellik veren deva sembilimisin?

Baharın oldugu her yerde bir sümbülmüsün?

Saçlarıma aklar varsın senden dökülsün,

Baharda yetişen çiçeklerin en güzelisin ANNE

 

Eşsiz nur gibi içimde yatarsın,

Cılız bedenini üstümüze kanat yaparsın,

O tatlı sütünle bizi kana kana sularsın,

Eşi bulunmaz bir varlıksın sen ANNE

 

Bizim için sevgi ve sevinçlere hep durdun uzak,

Çile dolu hayatla saçlarında hep yaptın ak,

Bırak bizi biraz acıya,gayri sen dinlen bizi bırak,

Ne olur kendini dert ve kederden tut ırak ANNE

 

En güzel sevgiyi ve şevkati ben senden aldım,

Tabiattaki tüm aşklara sendeki kudretten daldım,

Upuzun karanlıklarda senli kaçkere oldu sabahım,

Sen bitirirsen ancak öyle biter benim takadım.

 

Dün gördüm seni rüyada,

En sıcak sen varsın dünyada,

Senden vaz geçmem ne zemheride ne karda,

Sevgilerin tek sahipli kalbi sende ANNE.

 

Ben bitersem yoklugunun peşinde,

Ümitlerim kaybolursa sensizlik ateşinde,

Gerçek dost arasamda bütün ömürde,

Senin gibi kudretlisini bulamam ANNE.

 

En mutlu dediğin bile konuşur sen diyerek,

Senin yoklugunda hep yüreğim titreyecek,

Sensiz sevgiler bana karmakarışık gelecek,

Senin sevginden daha tatlısını bulamam ANNE

 

Senin aşk yelkovanın her zaman vefalı,

Tüm sevgileri yokladım hiç biri degil daha vefalı,

Kaç yurtlar dolaştım senin sevginden başka yok cefalı,

Senin sevgin yaradandan damgalı ANNE.

 

Hayatımı isterdim hep onun gibi yaşamak,

Yüreğim tertemiz alnım onun gibi olsun hep ak,

Duygularım tıpkı onun gibi haramdan olsun uzak

Bunların ciddiyetinde yaşamak olur berrak demi ANNE

 

Şevkat dolu aile yapısının orta diregi,

Kainatta canlıların en mübaregi,

Hissedilen her dertte onun acır yüreği,

Onu anlatamaz sarfedilecek hiç bir kelimeyle ANNE

 

Irak kaldıgımızda yanık türkülerle yollarımıza bakar

İpince yüz hattında satar nokta nokta efkar,

Aç,çıplak,susuz kaldıgımızda hep o aglar,

Çaresiz hıçkırıklarında yürek yakar her ANNE.

 

Merhametin sıcacıktır gerçek gurur,

Bahşettiğin huzur beş vakit nabıza vurur,

Abidelik destan gibi yüregi sıcacık durur,

Yüce sevgin yıldızlara bile dokundurur ANNE

 

Varmı tabiatta senden büyüğü,

Zemheride bile senden alırlar sıcagı,

Gönül bahçeme yüklemişsin aşk bagı,

Sen aydınlatırsın yeri gögü ANNE

 

Uyudugumda yatagımın başındasın,

Göz perdem açılınca gönül perdemin ucundasın,

Sevinçten aglayan gözlerimde göz yaşımdasın,

Sıcacık sevecenliğinle kanımdasın ANNE 

 

Canevinde büyüttün beni hep öperek,

Okşayan ve seven sesinle maniler söyleyerek,

Cennetten gönderilmiş sanki huri melek,

Sevecen merhametinle her derdimi örtersin ANNE

 

Var oluşumun tadımlık tek meyvesi,

Erişilmez sevgilerinle altın kalpli yuvası,

Sahte dünyada gercek servet hediyesi,

Mutlulugumun başı tek sensin ANNE

 

Canın dan can verirsin kaç zamanıma,

Ak sütünü emzirdin kana kana varlıgıma,

Ben daha seremedim körpe yüreğimi yoluna,

Bu ızdıraptan ağrılar düşüyor başıma ANNE

 

Benliğime yaşlar damladı gözlerimden,

İlk kelimelerim döküldü onun dudaklarından,

Yoluma aydınlık koydu nur pençeresinden,

Bendeki beni beşikte doldurdu anne sevgisinden.

 

Hep ögrettin oldum hayatla barışık,

Dizlerini döşek yaptın kollarını beşik,

Verdin her gülüşünle kara gönlüme ilahi şevk,

Dünyada tutunabilecegim tek ışıksın ANNE

 

Sıcacık gövsüne yıllarca başımı koydum,

Yaradılışımızın gayesini senin ağzından duydum,

En güzel melodileri kudretli sesinden dinledim,

Bu yüzdendir anne yüreğini ezberledim ANNE

 

Korkum kalmıyor senin yanında,

Ürkmüyorum yazın güneşi zemheri karında,

Beni kucaklardın hep yaşlanmış ak saçlarınla,

Hep masallar anlatırdın geçmiş anılarından ANNE

 

Kaynaktan fışkıran su gibi tertemizsin,

Her okşayışında ılıman yel gibi esersin,

Kendin ezilirsin ama başkalarını ezmezsin,

Arzu ve emellerimin vardıgı en son yerdesin

ANNE ANNE ANNE ANNE ANNE

 

 

10.03.2000

 

Ibrahim Özdemir

 

 

 

 

Derdinden uykuyu unutur oldun

Kahrından sevgiyi almaz oldun

Ayağında var yürüyemez oldun

Hasteneyi mesken mi tuttun anam

 

Ela gözlerinden akıtma yaşları

Asıpta yüzünü çatma kaşları

Hıçkırıp ağlayıp ağrıtma başları

Hastaneyi mesken mi tuttun anam

 

Yağız ömründe beş fidan verdin

Ellerinde nasır hep sen bize verdin

Delikanlı oldun kol kanat gerdin

Hastaneyi mesken mi tuttun anam

 

Bir göz çadıra evim dedin

Dağıttım hepinizi gelin dedin

Gülsün yüzüm benim dedin

Hastaneyi mesksn mi tuttun anam

 

Yanına gelip gözün yaşın silen olurum

Sinine koyup başım huzuru veren olurum

Saçının bir teline ben kurban olurum

Hastaneyi meksn mi tuttun anam

 

Gülfer Kandemir

 

 

 

 

Kırklar meydanı mahşer,cümlesi anne arar, 

Diller, Aziziye'den Nene Hatun'u söyler. 

Gülistan yüzlü bebek,emmeye anne arar, 

Yıllar, idam fermanlı,Halide Edip söyler. 

 

Pamuklar arasında,gülşende açmış bir gül, 

Seherde tütün kırar,çay tarlasında bülbül. 

Keçi çobanlığına şahitlik eder sümbül, 

Dağlar ana deyince,Şerife Bacı söyler. 

 

Çamaşırı tokmakla,kin'i sevgiyle yıkar, 

Gelin olur şansına,hicran güftesi çıkar. 

Yaz-kış tandır başında,ekmeğin ter'i akar, 

Yollar,Tarsus'lu ana,Kara Fatma'yı söyler. 

 

Kuyulardan su çeker,pancarda çapa vurur, 

Ölümünede olsa,koca evinde durur, 

Yüreği ah-u zar'da,dil'i hal hatır sorar, 

Güller,ana deyince,Emir Ayşe'yi söyler. 

 

Tencerede taş kaynar,kiraz çiçeği ağlar, 

Kilosunca yük taşır,göğsüne bebek bağlar. 

Kışlık tezeği yapar,kalkar koyun'u sağar, 

Çağlar,ana deyince,Asker Nezehat söyler. 

 

Tarlada burçak toplar,kapı önüne konur, 

Üstüne kuma gelir,harman terinden tanır. 

Töre'ye kurban verir,baharda kış'ı solur, 

Bağlar,ana deyince,Halime Çavuş söyler. 

 

Anam yoğu var eder,yetmez tozu alınır, 

Zorla dağ'a kaldırılır,sırça köşkler yıkılır. 

Hayvanca saldırılır,yağlı kurşun sıkılır, 

İnler,ana deyince,Tayyar Rahmiye söyler. 

 

İlk öğretmenim anam,ilmin peşinde gezer, 

Sırdaşım olur gönlü,sevdama türkü yazar. 

Yüreği gülistandır,her kötülüğü ezer, 

Küller,ana deyince,Sultan hanımı söyler. 

 

Sokağa tek çıkamaz,nazenin gül'dür evde, 

Asla fikri sorulmaz,açık hapishanede. 

Başında kır saçları,siyaset sahnesinde, 

Teller,ana deyince,Zübeyde hanım söyler. 

 

Yolda kalsam duadır,başımın tacı anam, 

Yetim kalsam dağ gibi,yerine göre babam. 

Kar'ları yorğan yapan,hangi derdini yanam, 

Tüller,ana deyince,Satı Çırpanı söyler. 

 

İmkan verilse vali'dir,cevher dolu özünde, 

Akrep sancısı çeker,güller açar yüzünde. 

Kitabı yüreğidir,sırlar gizli sözünde, 

Yeller ana deyince,Amine hanım söyler. 

 

Anam üretir bol bol,anam yaşatır can can, 

Anam sever derinden,anam büyütür han han, 

Manğal gibi yürekli,yeniden doğar tan tan, 

Eller ana deyince,Evren annemi söyler. 

 

İshak der,Veysel olsam,hac'ca taşısam yetmez, 

Gönlüne ateş düşse,kır çiçekleri bitmez. 

Cennette adın geçer,şan'ın cihan'a sığmaz, 

Kollar ana deyince,asırlar Havva söyler. 

 

İshak Özlü

 

 

HAZRETİ PEYGAMBERİMİZİN ANNESİ AMİNE VALİDEMİZ. 

 

Annelerin en şereflisi, Kâinatın Efendisi Hazreti Resulü Ekrem (s.a.v.) 'in mübarek validesi, bütün müslümanların annesi Hazreti Amine validemiz, Muhammed'ül - Emîn (a.s.) Efendimiz henüz altı yaşında iken vefat etmişlerdir. O bahtiyar anne, Peygamberimizin babası Abdullah'la izdivaç şerefine nail olup, Server-i Kâinat, Anne rahmine düştükten sonra babasını, dünyaya gelip altı sene yaşadıktan sonra da annesini kaybetmiştir. 

 

Zübeyde Hanım (1857 - 1923) 

 

Zübeyde Hanım 1857 yılında Selanik'te doğdu. Orta Anadolu'dan göç ederek, Selanik'in batısında Arnavutluk sınırına yerleştirilen yörüklerden, Hacı Sofi ailesinden Feyzullah Ağanın kızıdır. Selanik'te Gümrük Muhafaza Teşkilatında memur olan Ali Rıza Efendi ile evliliğinden beş çocuk sahibi oldu. Fatma ve Ömer'i daha küçükken kaybetti. 

 

1888 yılında Mustafa ilkokuldayken kocasını da kaybeden Zübeyde Hanım, zaman zaman çocukları ile birlikte kardeşi Hüseyin Ağa'nın çiftliğine giderdi. Bu sırada, Atatürk'ün ifadesiyle; iyi kalpli bir insan olan Ragıp Bey'le evlendi. Kızlarından Naciye de çok yaşamadı. 

 

Balkan harbinden sonra, birçok Türk ailesi gibi, kızı Makbule ile birlikte Selanik'ten göç etti ve İstanbul'a gelerek Beşiktaş-Akaretler'de bir eve yerleşti. Milli Mücadele yıllarında Ankara'ya gelen Zübeyde Hanım, 1919'da ayrılmak zorunda kaldığı oğlunu, yıllar sonra Ankara'da Devlet Başkanı olarak gördü. 

14 Ocak 1923'te tedavi amacıyla gittiği İzmir'de 66 yaşında vefat etti. 

 

NENE HATUN 

 

Erzurum'un Pasinler ilçesine bağlı Çeperler Köyü'nde dünyaya gelen Nene Hatun,henüz 20 yaşında bir gelinken 1877-1878 yılları arasında yapılan Türk-Rus Savaşı'nda (93 Harbi) Aziziye Tabyası'nı sopayla,taşla, kazma, kürekle savunanlara katılarak cesurca savaştı.Daha sonra oğlunu Çanakkale Savaşı'nda şehit verdi. 1954 yılında 3. Ordu Müfettişi Orgeneral Nurettin Baransel Paşa'nın gayretleriyle kendisine " 3. Ordunun Nenesiünvanı verilip, cüzi de bir maaş bağlandı ve 1955 yılında anneler gününde " Yılın Annesiseçildi. Erzurum manevraları sırasında Amerikan Generali Ridgway bu yüce insanın elini öptü. Nene Hatun bir kahramanlık ve analık sembolü olarak 98 yaşına kadar yaşadı. 

 

HALİDE ONBAŞI (EDİP ADIVAR) 

(1884-1964) 

1919'da Sultanahmet Meydanı'ndaki mitingde halkı işgallere karşı uyandırmak için yaptığı etkili konuşma sonrası hakkında tevkif kararı çıktı.1920'de Anadolu'ya kaçarak Kurtuluş Savaşı'na katıldı.İstanbul Hükümeti tarafından Mustafa Kemal ile birlikte hakkında ölüm kararı verilen altı kişiden biriydi. Mustafa Kemal onu Garp Cephesine tayin etti. Kendisine önce " onbaşı", sonra da " üstçavuşrütbesi verildi. Savaşı izleyen yıllarda Cumhuriyet Halk Fırkası ve Atatürk ile siyasal görüş ayrılığına düştü. 1917'de evlenmiş olduğu ikinci kocası Adnan Adıvar ile birlikte Türkiye'den ayrıldı. 1939'a kadar dış ülkelerde yaşadı. 1939'da İstanbul'a dönen Adıvar 1940'ta İstanbul Üniversitesi'nde İngiliz Filolojisi Kürsüsü Başkanı oldu, 1950'de Demokrat Parti listesinden bağımsız milletvekili seçildi. 1954'te istifa ederek evine çekildi ve 1964'te öldü. Değerli kahramanımız Kurtuluş Savaşını ve Türk kadınlarının mücadelesini anlatan ve Türk klasikleri arasına giren pek çok esere imza atmıştır 

 

NEZAHAT ONBAŞI 

Eşini yitiren 70. Alay Komutanı Hâfız Hâlid Bey, 8 yaşındaki kızı Nezahat'ı kimseye emanet edemeyip, yanına almıştı. Küçük Nezahat Çanakkale cephesinde muharebe havasına alışmış, Alay İzmit'e nakledildiğinde talimlere katılarak mükemmel at binmesini, silah kullanmasını öğrenmiş ve 12 yaşında 'onbaşı' rütbesini almıştı. Babasının yanında cepheden cepheye koşmuş, çarpışmalara girmiş ve 100'den fazla düşman askeri öldürmüştü. 

Nezahat Onbaşı 30 Ocak 1921 yılında T.C.'nin İstiklal Madalyası ile ödüllendirilmesi önerilen ilk vatandaşıdır ve bu öneri TBMM' de hararetle kabul edilmiş, ancak Kurtuluş Savaşı'nın hengamesi içinde işleme konulamamış, daha sonra da kararın yerine getirilmesi unutulmuştu. TBMM'nin " Şükran Belgesi'ne65 yıl sonra 78 yaşında bir nine iken kavuşmuştu. 

 

ŞERİFE BACI 

1921 yılı Kasım ayında İnebolu'ya önemli miktarda savaş malzemesi gelmişti. Malzemenin bir an önce Kastamonu'ya iletilmesi gerekti. Cepheye gidemeyip de köylerinde kalan yaşlılar sakatlar, kadınlar, Menzil komutanlığının malzeme taşınması haberi üzerine kağnılarla yola çıktı. İnebolu'dan kağnılara yüklenen cephaneler Kastamonu'ya doğru yol aldı. Bu cephane kollarında hep kadınlar vardı. Bunlardan biri de Şerife Bacı idi. Şerife Bacı top mermileri ıslanmasın diye kazağını mermilerin üzerine örtmüş, yavrusu ölmesin diye üzerine abanmış ve soğuktan ölmüştü, ama ölene kadar vücut sıcaklığını yavrusuna vermişti. Bugün Kastamonu'da şanına layık güzel bir anıtı var (yandaki resim_ Şehit Şerife Bacı Anıtı) . Kastamonulular şehit Şerife Bacı'nın adını her yerde yaşatıyorlar. 

 

HALİME ÇAVUŞ (KOCABIYIK) 

Kastamonulu Halime Çavuş, uzun yıllar Halim Çavuş zannedildi. Kurtuluş Savaşı'na giderken erkek kılığına girdi, erkek gibi traş oldu, saçını kazıttı ve kimseye kadın olduğunu söylemeden Türk askerinin arasına karıştı. Gün geldi savaş bitti, ancak o ne asker üniformasını çıkardı ne de her sabah traş olmaktan vazgeçti. Savaş sonrası Mustafa Kemal Paşa tarafından Ankara'ya çağrıldı. O'nun " Seni yollamıyorum, bizim kızımız olönerisine " Annem babam beni beklerşeklinde cevap veren Halime Çavuş, " Ben ana-babaya itiatli evlada saygı duyarımdiyen Mustafa Kemal Paşa tarafından çeşitli hediyeler verilerek tekrar evine yollandı ve kendisine maaş da bağlandı. 

 

ÇETE EMİR AYŞE 

Yunan askeri Aydın'a doğru geldiğinde iki arkadaşı ile birlikte Menderes'in diğer tarafına geçmeye çalışan Emir Ayşe, arkadaşlarının kayıktan düşüp boğulması sonucunda geri dönmüş ve Çanakkale'de ölen kocasından kalan tek hatıra elmas küpelerini bozdurup kendine bir tüfek almış, dağa çıkmış, Yörük Ali Efe'ye katılmıştı. Aydın'ın kurtuluşu olan 7 Eylül tarihine kadar Yunanlılarla savaşmıştı. Savaş sonrası Atatürk İstasyon Meydanı'nda Çete Emir Ayşe'nin de aralarında bulunduğu kahramanlara İstiklal Madalyası takmıştı. " Savaştım Yunana karşı, elimde kalan en değerli şey Atatürk'ün göğsüme taktığı İstiklal Madalyasıdırdemişti. 

 

TAYYAR RAHMİYE 

Adanalı Rahmiye Hanım 9.Tümenin 1920 yılında Fransızlar ile yaptığı muharebeye müfrezesiyle katılmıştı. Başlıca görevi, keşif ve cephe gerisinde kundakçılık yapmaktı. Osmaniye yakınındaki demiryolu tünelini o patlatmıştı ve bölgedeki düşmanın cephane ikmalini büyük sekteye uğratmıştı. 1920'de Fransızlara karşı harekete geçildiği sırada askerlerde bir duraksama olunca " Ben kadın olduğum halde ayakta duruyorum da siz erkek olarak yerlerde sürünmekten utanmıyor musunuz? demiş ve aynı muharebede ateş hattında kalan iki arkadaşını korumak için ileriye atıldığında şehit olmuştu. 

 

TARSUSLU KARA FATMA (ADİLE ONBAŞI) 

Asıl adı Adile olan, Adile hala, Adile Onbaşı diye bilinen kahraman silah arkadaşları arasında " Kara Fatmaolarak anılırdı. 8-10 kişilik milis kuvvetiyle Afyon Savaşı'na katılmış, Tarsus'un kurtarılmasında da büyük yararlılıklar göstermiştir 

 

SULTAN HANIM 

Adana bölgesinde çarpışan partizan müfrezesi geçici olarak Toros Dağlarından geri çekilirken, Sultan Hanım da inekleriyle beraber onlara katılmış, çete dağda kaldıkça ineklerinin sütüyle onları beslemişti. Müfrezedekiler onu sevgiyle " annediye çağırmıştı. 

 

SATI ÇIRPAN 

Millet mekteplerinde okuma yazmayı öğrenen Satı Hanım, Kurtuluş Savaşında cepheye sırtında mermi taşımıştı. 1934 yılında Atatürk'ün kadınlara seçme ve seçilme hakkı vermesiyle meclise giren ilk 18 kadın milletvekilinden biri olmuştu.