Hafsa Binti Ömer

Hafsa Binti Ömer

Peygamberimizin hanımlarından.

Hazret-i Ömer’in kızı olan Hazret-i Hafsa, önce Huneys bin

Huzafe ile evlendi. Huneys ile ilk muhacirlerden olup, önce

Habeşistan’a, sonra Medine’ye hicret etti. Huneys, Bedir ve Uhud

gazvelerine katılıp, Uhud’da yaralanıp, Medine’de sehit oldu.

Hazret-i Hafsa, genç yaşında dul kalınca; babası Hazret-i Ömer

hicretin üçüncü yılında, Hazret-i Ebu Bekir’e ve Hazret-i Osman’a,

“Kızımı alır mısınız” diye teklif etmiş, onlar da, “Düşünelim”

demişlerdi.

Sebebi nedir?

Birgün Resulullah efendimiz, her üçü ve başkaları yanında iken,

Hazret-i Ömer’e buyurdu ki:

– Ya Ömer! Seni üzüntülü görüyorum, sebebi nedir?

Bir şişedeki mürekkebin rengi kolay görüldüğü gibi, Resulullah

efendimiz de herkesin düşüncesini, bir bakışta anlardı. Lüzum

görürse sorardı. Hazret-i Ömer de şöyle cevap verdi:

– Ya Resulallah! Kızımı Ebu Bekir’e ve Osman’a teklif ettim,

almadılar.

Resulullah efendimiz en çok sevdiği üç eshabının üzülmesini

hiç istemediğinden, onları sevindirmek için, hemen buyurdu ki:

– Ya Ömer! Kızını, Ebu Bekir’den ve Osman’dan daha iyi

birisine vermek ister misin?

Hazret-i Ömer şaşırdı. Çünkü Ebu Bekir’den ve Osman’dan

daha yüksek ve daha iyi kimse Resulullahtan başka olmadığını

biliyordu. Cevap verdi:

– Evet ya Resulallah.

Bunun üzerine Resulullah efendimiz buyurdu ki:

– Ya Ömer, kızını bana ver!

Bu suretle, Hazret-i Hafsa, Ebu Bekir’in ve Osman’ın ve bütün

müminlerin anneleri oldu. Bunlar, ona hizmetçi oldu. Ebu Bekir ve

Osman birbirlerine daha yakın ve daha sevgili oldular.

Hazret-i Hafsa hakkında hadis-i şerif söylendi. Peygamberimiz

kendisine hitaben buyurdu ki:

– Ey Hafsa! Sakın çok konuşma! Allahı anmadan çok

konuşmak, kalbi öldürür. Allahın zikri ile çok konuşmak ise

kalbi diriltir.

Yine Hazret-i Aişe ile ikisine buyurdu ki:

– Allaha tevbe ederseniz, kalbleriniz Ona meyleder.

“Babasının kızıydı”

Hazret-i Hafsa, altmış hadis-i şerif bildirdi. Peygamber

efendimizin sabah namazı için kalktığında, abdest aldıktan sonra

evinde sabahın sünnetini kıldığını haber vererek hadis kitaplarına

geçirdi.

(Peygamber efendimizin oturarak tesbih namazı kıldığını

görmedim. Ancak, vefatından bir sene önce tesbih namazlarını

oturarak kılmaya basladı) buyurdu.

Hazret-i Hafsa, bilgili, iradesi kuvvetli, özü ve sözü bir idi.

Hazret-i Aişe, onun hakkında; “Hafsa tam mânasıyla babasının

kızıydı” buyurdu.

Dinî vecibeleri hakkıyla yerine getirirdi. Geceleri ibadetle geçirir,

gündüzleri oruç tutardı. Senenin çoğunu oruçlu geçirirdi. Peygamber

efendimizin nikâhıyla şereflendikten sonra dinî pek çok hususlara

bizzat şahit oldu.

Hazret-i Hafsa’ya, Peygamberimiz vefat edince, beytülmaldan

tahsisat ayrıldı. Hazret-i Ebu Bekir’in toplatmış olduğu Kur’an-ı

kerimi muhafaza etmekle vazifelendirildi. Hazret-i Osman’ın

hilafetinde Kur’an-ı kerimin çoğaltılması esnasında, muhafaza ettiği

nüshayı Halifeye teslim etti.

Hazret-i Hafsa, 665 senesinde Medine-i münevverede vefat etti.

Cenaze namazını Mervan kıldırdı. Bakî kabristanlığında Abdullah

bin Ömer, Asım bin Ömer, Salim bin Abdullah, Hamza bin Abdullah

kabre koyup, defnettiler.

Ümmetimin idaresini ellerine alacaklar

Peygamberimizden 60 hadis-i şerif rivayet etmiş, kendisinden

de Buhârî, Müslim, Ebu Davud, Tirmizî, Nesaî ve İbni Mace hadis

nakletmişlerdir. Şöyle bildirilir:

Hazret-i Hafsa, Peygamberimizin gece yattıkları zaman neler

yaptıklarını şöyle anlatırlar:

“Peygamber efendimiz yataklarına yattıkları zaman, mübarek

sağ ellerini baslarının altına koyar ve şöyle dua ederdi: (Rabbi kinî

azâbeke yevme teb’asü bâdeke [Ya Rabbi, insanların ba’s

olunacakları günde beni azaptan koru!][3 defa okurlardı]

Peygamber efendimiz sağ eliyle yer, sağ eliyle içer, abdeste,

giyinmeye, almaya ve vermeye sağdan başlardğ. Bundan başka

işlere soldan başlardı.” Bir gün, Resulullah efendimiz Hazret-i

Hafsa’ya buyurdu ki:

– Ebu Bekir ile baban, ümmetimin idaresini ellerine

alacaklardır.

Bu sözle Ebu Bekir’in ve Hafsa’nın babası olan Hazret-i Ömer’in

ileride halife olacaklarını müjdeledi.

Ahzab suresinin 28. ayet-i kerimesinde de bildirildiği gibi,

Peygamber efendimize, önceleri, hanımını boşaması caiz idi. Bunun

için Resulullah efendimiz Hazret-i Hafsa’ya bir talak vermiş idi. Hak

teâlâdan şöyle vahiy geldi:

(Ey habibim, Hafsa’ya geri dön! Çünkü o, çok oruç tutar,

çok namaz kılar. Cennette de senin hanımındır.)

Bu vahiy üzerine Peygamber efendimiz, Hazret-i Hafsa

validemizi tekrar nikâhına aldı. Daha sonra, Ahzab suresinin 52.

ayet-i kerimesi inerek, Peygamber efendimizin, hanımlarını

bırakması ve başka kadınlarla evlenmesi haram kılındı.

Hazret-i Hafsa anlatır:

Resulullah efendimiz, bir gün istirahat ediyordu. Bu sırada

Hazret-i Ebu Bekir içeri girmek için izin istedi. İzin verilip içeri girdi.

Resulullah hiç hâlini değiştirmedi. Sonra babam Hazret-i Ömer izin

alıp içeri girdi. Yine hâlini değiştirmedi. Uzanmış vaziyette iken

onlarla sohbet ettiler.

Daha sonra, Hazret-i Osman kapıya gelip içeri girmek için izin

istedi. Peygamber efendimiz oturdular ve Hazret-i Osman’ı bu

şekilde kabul ettiler.

Hepsi gittikten sonra sordum:

– Hazret-i Ebu Bekir ve babam Hazret-i Ömer içeri girdiklerinde

hiç hâlinizi değiştirmediniz. Fakat Hazret-i Osman içeri girince,

oturdunuz. Bunun sebebi nedir?

Bunun üzerine, (Meleklerin hayâ ettikleri bir kimseden, ben

nasıl hayâ etmem) buyurdu.

Hazret-i Ömer, devlet başkanı seçildiğinde, Hazret-i Ebu Bekir’e

tayin edilen maaş kadar ücret alıyordu. Bu şekilde bir müddet

devam edildi. Daha sonra, Hazret-i Ömer, geçim sıkıntısına düştü.

Maaşını artıralım

Bu durumu gören, Eshab-ı kiramın büyüklerinden bazıları,

toplanıp, bu durumu görüştüler. Zübeyr bin Avvam hazretleri şöyle

bir teklifte bulundu:

– Kendisine söyleyerek maaşını artıralım.

Bu teklif kabul edilerek, “Bu teklifi, onun reddedemeyeceği biri

olan kızı Hazret-i Hafsa’ya söyletelim” dediler.

Hazret-i Hafsa’ya giderek, aralarındaki konuşmaları anlattılar.

İsim vermeden, tekliflerini Hazret-i Ömer’e bildirmesini istediler.

Hazret-i Hafsa da babasının yanına varıp dedi ki:

– Eshabdan bazıları, senin maaşını az bulmuşlar. Bunun için

maaşını artırmayı teklif ediyorlar.

Hazret-i Ömer bu teklif üzerine celâllendi ve kızına sordu:

– Kimdi onlar?

– Fikrini öğrenmeden, kim olduklarını söylemem.

– Eğer kim olduklarını öğrenseydim, onlara gereken cezayı

verirdim. Allahü teâlâya dua etsinler ki, arada sen varsın.

Sonra kızı Hazret-i Hafsa’ya sordu:

– Sen Resulullahın evinde iken, Allahın Resulünün giydiği

en kıymetli elbise neydi?

– İki tane renkli elbisesi vardı. Elçileri onlarla karşılar, cuma

hutbelerini bunlarla okurdu.

– Peki yediği en iyi yemek neydi?

– Bizim yediğimiz ekmek, arpa ekmeği idi. Ekmek sıcak iken yağ

sürer, yumuşatırdık. Bunu güzel bulduğumuz için misafirlerine de

ikram ederdik.

– Senin yanında kaldığı zamanlar, yerde yaygı olarak

kullandığınız en geniş, en rahat yaygı neydi?

– Kaba kumaştan yapılmış bir örtümüz vardı. Yazın dörde katlar,

altımıza yayardık. Kış gelince de, yarısını altımıza yayar, yarısını da

üstümüze örterdik.

Bir yol takip eden üç yolcu

Daha sonra Hazret-i Ömer dedi ki:

– Ya Hafsa, benim tarafimdan seni gönderenlere söyle!

Resulullah efendimiz kendisine yetecek miktarını tespit eder,

fazlasını ihtiyaç sahiplerine verirdi. Kalanı ile yetinirdi. Vallahi ben de

kendime yetecek olanını tespit ettim. Artanını ihtiyaç sahiplerine

vereceğim. Ve bununla yetineceğim.

Ben, Resulullah efendimiz ve Hazret-i Ebu Bekir, bir yol

takip eden üç kişi gibiyiz. Onlardan ilki nasibini aldı ve yolun

sonuna vardı. Diğeri de aynı yolu takip etti ve Ona kavuştu.

Sonra üçüncüsü yola koyuldu. Eğer o da öncekilerin takip ettiği

yolu takip eder, onlar gibi yaşarsa, onlara kavuşur ve onlarla

beraber olur. Eğer öncekilerin yolunu takip etmezse, başka

yoldan giderse, onlarla buluşamaz.

Hazret-i Ömer, böylece sıkıntı içinde yaşamayı tercih edip,

maaş artırma teklifini kabul etmedi.

Sosyal Medyada Paylaşın:
Sonraki Yazı

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Yorum yazmak için giriş yapmalısın