İşte Ben de bununla emrolundum

İşte Ben de bununla emrolundum

O, kendisinden birşey istenildiğinde varsa verir, olmadığı takdirde de vaad ederdi. Bazan üzerine giydiği tek elbisesini bile isteyen olur, O da hiç çekinmeden hemen verirdi.
Bir bedevi gelip O’ndan birşey istemişti, Allah Rasulü ona istediği şeyi vermişti. Adam bir kere daha istemiş O yine vermişti. Üçüncü isteğinde ise, verecek bir şey olmadığı için Allah Rasulü vadetmişti. Yani mal eline geçtiği ilk fırsatta ona verecekti. Bu durum Hz. Ömer’i fevkalâde üzmüş, Allah Rasulü’nün bu derece rahatsız edilmesinden rahatsız olmuştu. Dizleri üzerine doğruldu ve:

“İstediler verdin. Bir daha istediler yine verdin. Bir daha istediler vadettin. Yani, kendini bu kadar eziyete sokma ya Rasu-lallah!” dedi.

Ancak bu sözler, Allah Rasulü’nün hiç hoşuna gitmemişti. Kaşlarının hafif çatıldığını gören Abdullah b. Huzâfet’üs-Sehmî ayağa kalkmış ve: diyerek tesliyede bulunmuştu. Yani:

“Ver Ey Allah’ın Rasulü, sakın Allah’ın seni fakir bırakacağını ve senden nimetlerini kesivereceğini zannetme! ” İki Cihan Serveri bir müddet sükut buyurdu ve ardından şöyle dedi:

“İşte Ben de bununla emrolundum.”

Ferazdak ne güzel söyler:
“O teşehhüdün dışında asla “Hayır” demedi.
Eğer teşehhüd olmasaydı O’nun “Hayır” sözü de “Evet” olurdu”

O, “Evet” lerle bu kadar bütünleşmiş bulunuyordu. Şer’î daire içinde O’ndan ne istense hemen icabet eder ve isteyene istediğini verirdi.
Evet Nebîler Sultanı’nın cömertlikte de benzeri yoktu.. tekti.. bu ölçüdeki bir cömertlikte ancak, peygamberlikle izah edilebilirdi.

Hem eğer cömertlik Allah’a yaklaştıran bir huy ise, Allah Rasûlü nasıl cömert olmaz ki? Halbuki O, Allah’a yakınlıkta, Cibril’i bile geride bırakmıştı…

Zaten bizzat, kendisi de şöyle buyuruyordu:
“Cömert; Allah’a, cennete ve insanlara yakın, cehenneme uzaktır. Cimri ise; Allah’a, cennete ve insanlara uzak, cehenneme yakındır.”

Kitaplar, Tûba ağacını, kökü yukarıda, dalları aşağıda olarak resmederler. Hakikaten Tûba ağacı öyle midir, bilemiyorum, fakat Allah Rasûlü, cennetten, bizim üzerimize sarkan işte böyle bir Sehâ “Cömertlik” ağacıdır. Ve bundan da zerre kadar şüphemiz yoktur. O ağaca sığınan, o ağacın dallarına tutunan, bir üveyk olur ve cennete uçar.

A.F.Şahin

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Yorum yazmak için giriş yapmalısın