LÜTFEN!
GEÇİRDİĞİMİZ BU ZOR GÜNLERDE YAŞAMAK VE YAŞATMAK İÇİN EVDE KAL TÜRKİYE'M!

Kozan’da Halk Oyunları 

Kozan’da Halk Oyunları 

Türklerin ilk dinleri olan Şamanizm de Tanrıya karşı yapılan tapınmanın kötü ruhları kovma törenlerinin, bugün de belirli kuralları şekillenmiş hali Türk Folklorunu meydana getirmektedir. Şamanizm de gök Tanrıyı temsil eden güneş, ay ve yıldızlar ile her şeyden arınır.

Bir kutsallığı temsil eden ateş Türk folklorunun en etkin kaynakları olduğu bilinmektedir. Bunların yanında Türk toplum hayatına etkileri çeşitli tabiat olayları ve sosyal olaylar (insan-insan ilişkisi, insan hayvan ilişkisi, insan doğa ilişkisi) Türk folkloru zenginleşmesinde büyük yer almaktadır.

Halk Oyunları 

Yukarı da kısa da olsa açıklanan kaynaklar bölgenin folklorunun temsilini teşkil etmektedir. Ayrıca, bölgenin iklim ve coğrafi konumları itibariyle il oyunlarını başka bölge oyunlarında rastlanmayan bir ağırlık kazandırmaktadır. Bununla beraber değişik figürler ve referanslar ile bu ağır başlık oyunlara çekici bir görünüm vermiştir. Adana asırlar boyu değişik kökenli kültürlerin köprüsü olmuştur. Değişik kültürlerin aslı bozulmayan esintileri bölge halk oyunlarını zenginleştirerek apayrı renk vermiştir. Genel olarak bölge oyunlarında üç rakamı bütün figürlere temel olmaktadır. Üç defa çökmeler, üçlü yürümeler, üç defa topuk vurmalar vb. gibi




Bu üçlü siste matik hareketlerde gök tanrının üç simgesi olan güneş, ay ve yıldızlara hürmeten yapılıyor görüşü hakimdir.

Adana denilince ilk akla milli oyun türlerinden HALAY gelir. İlde oynanan oyunlar şunlardı: Ağırlama, Lorke, Kaba, Şirvani, Yağlı kenar, Acem (kız isteme), Adanalı, Gürgenin gazeli, Adana köprü başı; Topal kız, Üç ayak, Kırıkhan, Sarhoş, Ceyhan garibi, Gel gel, Çiftetelli, Sinsin, Solak, Köroğlu, Kürdün kızı Halebi serçe, Hasan dağı, Pekmez , Temir ağa, Kına (kız anası), Dama vurdum bir tepik, Tepki halayı, Hoş bilezik, Mengi.

Halk Oyunları 1

Halayların başlamasından önce ve sonra veya oyun aralarında söylenen uzun havalar ise şunlardır: Ceren, Sabahi, Baymayıl, Garip, Alo paşa, Medine, Döne gelin, Hünkar oğlu, Kele dezze dir.

Oyunlar, davul zurna eşliğinde oynanmaktadır. Oyunlar arasında bir türkü veya uzun hava söylenir. Halayda en büyük özellik baştaki oyuncudadır. Baştaki oyuncu zaman zaman diziden ayrılarak oynar, çeşitli figürler gösterir. Bu sırada davulcu da davulun kasnağına çövenin (tokmağın) ucuyla vurarak ritim gösterir. Bazen de oyuncunun karşısına geçip beraberce oynayarak davulunu çalar.




Oyunlar başlarken veya bir uzun havanın ardından bir oyuncu “ATALIM, ATALIM” diye bağırır. “KİME” diyerek cevap verir. Aynı oyuncu “HEPİMİZE” der. Diğerleri, “NEREYE” diye sorarlar. Oyuncu “KOZAN’IN OCAĞINA, HER KES SEVDİĞİNİN KUCAĞINA” derken oyuncular hep birlikte “HEEEY!” çekerek halaya devam ederler. Bazen de “ATALIM” farklı olarak söylenir. ÖRNEK “ATALIM, ATALIM, ATALIM” diğerleri “ HER KİME” oyuncu da “SEVENLER BENİM TERKİME (ARDIMA)” der. Oyunlar, dağlık yörede kadınlar ile beraber, ovalık yerlerde çoğunlukla erkekler tarafından oynanır.

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Yorum yazmak için giriş yapmalısın