Mehmet Halaçoğlu

Mehmet Halaçoğlu

Acı çeke çeke büküldü beli
Bir zaman durmadı tevhitten dili
Bize malum idi yaşantı hali
Parlayan yıldızdı söndü Mehmet’im

Nazikti vücudu her şeyi görürdü
Bazen acı çekti bazen de güldü
Hakkın izni ile dünyaya geldi
Sonunda geriye döndü Mehmet’im

Yazdığı kitaptan feyiz alalım
Hayalini rüyamızda görelim
Firdevs’i ala da onu bulalım
Zemzem suyu ile yumdu Mehmet’im

Dili vardı anlarda bal gibi
Yüzü vardı bahçelerde gül gibi
Dedi kodu yapamazdı el gibi
Ahlaksıza ders verirdi Mehmet’im

Teyzeoğlu idik kanımız kandan
Gayet severdi can ile candan
Acep niçin gitti bizlerden önden
Burada iyi mekân buldu Mehmet’im

Çocukları hep toplanıp geldiler
Uçup gitmiş suratını gördüler
Saf bağlayıp namazını kıldılar
Manevi gözüyle gördü Mehmet’im

Bazen Halaçoğlu bazen Mehmet’ti
Ailenin başı tacı nimetti
Dilsizleri bülbül gibi söyletti
Şairlikte ünü vardı Mehmet’im

Selahittin teyze oğlu kanından
Seksene doyamadım gününden
Dünya ahret ayrı lamam yanından
Geleceğim günü sordu Mehmet’im

Selahittin Okutan
Halk Şairi

Sosyal Medyada Paylaşın:
Önceki Yazı

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Yorum yazmak için giriş yapmalısın