Ölürken bile birbirlerini düşündüler - KozanBilgi.Net

Ölürken bile birbirlerini düşündüler

Ölürken bile birbirlerini düşündüler

Yermük harbinde, eshab-ı kiram birçok şehit verdi ve birçoğu da

gazi oldu. Şehadet şerbeti içerken bile birbirlerine ne kadar bağlı

olduklarını, birbirlerini ne kadar sevdiklerini gösterdiler.

Eshab-ı kiramın ileri gelenlerinden Hazret-i Huzeyfe anlatıyor:

Yermük muharebesinde idi. Çarpışmanın şiddeti geçmişti ve

mızrak darbeleri ile yaralanan müslümanlar düştükleri kızgın

kumların üzerinde can veriyorlardı. Bu arada ben de, güç bela

kendimi toparlayarak, amcamın oğlunu aramaya başladım. Son

anlarını yaşayan yaralıların arasında biraz dolaştıktan sonra, nihayet

aradığımı buldum. Fakat ne çare!.. Bir kan seli içinde yatan

amcamın oğlu, göz işaretleri ile bile zor konuşabiliyordu. Dudakları

hararetten adeta kavrulmuştu.

Daha evvel hazırladığım su kırbasının ağzını açtım suyu

kendisine doğru uzatırken, biraz ötedeki yaralıların arasından

İkrime’nin sesi duyuldu, (Su! su!…)

Amcamın oğlu Hâris, bu feryadı duyar duymaz göz ve kaş

işaretiyle suyu hemen İkrime’ye götürmemi istedi. Kızgın kumların

üzerinde yatan şehitlerin aralarından koşa koşa İkrime’ye yetiştim ve

hemen kırbamı kendisine uzattım. İkrime elini kırbaya uzatırken

Iyaş’ın iniltisi duyuldu: (Allah rızası için bir damla su!)

Bu feryadı duyan İkrime, elini hemen geri çekerek suyu Iyaş’a

götürmemi işaret etti. Suyu o da içmedi. Ben kırbayı alarak şehitlerin

arasından dolaşa dolaşa Iyaş’a yetiştiğim zaman kendisinin son

nefesinde kelime-i şehadeti söylediğini duydum.

Benim getirdiğim suyu gördü. Fakat vakit kalmamıştı…

Başladığı kelime-i şehadeti ancak bitirebildi. Derhal geri döndüm,

koşa koşa İkrime’nin yanına geldim. Kırbayı uzatırken bir de ne

göreyim! Onun da şehit olduğunu müşahede ettim. Bari dedim,

amcamın oğlu Hâris’e yetiştireyim. Koşa koşa ona geldim. Ne çare

ki o da ateş gibi kumların üzerinde kavrula kavrula ruhunu teslim

edip, şehit olmuştu.

Allahü teâlâ Eshab-ı kiramı çeşitli vesilelerle övmektedir. Âyet-i

kerimelerde mealen buyuruluyor ki:

(Onlar birbirlerinin dostlarıdır.) [Enfal 72]

(Onlar kâfirlere karşı şiddetli, çetin, fakat, birbirlerine karşı

merhametlidir.) [Feth 29]

(Hepsi için Hüsnayı [Cenneti] söz veriyorum.) [Hadid 10]

(Allah onlardan razı olmuştur, onlar da Allah’tan razı

olmuşlardır. Allah onlara, içinde ebedi kalacakları, zemininden

ırmaklar akan Cennetler hazırlamıştır.) [Tevbe 100]

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Yorum yazmak için giriş yapmalısın