Ömer Azizoğlunu Uğurlarken

Ömer Azizoğlunu Uğurlarken

Kapı çalar…

Sabahın erken saatlerinde. Açarsınız, sütçünüzdür gelen. Sütçünün litreliğinden kabınıza dökülen beyazlıkta sabahın güzelliğine kavuşursunuz. Gözünüzde pırıl pırıl bir sabah kahvaltısı canlanır. İçinizden “Bugün kahvaltıyı bahçede yapalım” diye geçirirsiniz.

Kapı çalar…

Gelen postacınızdır. Kucağında büyükçe bir paket. Uzattığı kağıda imza atarsınız. Daha önceden ısmarladığınız kitaplara kavuşmanın sevincini yaşarsınız. Zaten tatilde olduğunuzdan bu kitaplara çok ihtiyacınız vardır. “Artık canım sıkılmayacak” deyip keyiflenirsiniz. En çok merak ettiğinizi alıp şezlonga uzanır okumaya başlarsınız.

Kapı çalar…

Kapıya koşarsınız. Yıllardır görmediğiniz bir dost gelmiştir. Sevinirsiniz. Sohbetleriniz saatler boyu hatta bütün gün sürer. “Yaşamak ne güzel” dersiniz. İçinizden. Hele böyle dostlar varken.

Kapı çalar…

Dürbünden bakarsınız. Kimseyi göremezsiniz. Dönüp yeniden koltuğa gömülürsünüz. Bir daha çalar. Bakarsınız yine kimse yok. Tam o sırada bir daha çalınca kapıyı açarsınız. Komşunuzun oğlu, elinde sopayla zile uzanmakta. Meğer tuzları bitmiş, içeriden tuz getirirken kendi kendinize söylenirsiniz.“Elbette göremem, keratanın boyu bir metre” Bu küçük hadise neşelendiriverir ortalığı.

Kapı çalar…

Düşüp bayılacak kadar şaşırırsınız. Askerdeki oğlunuz haber vermeden izne çıkmıştır. “Oğlum benim” diye hasretle kucaklarken göz yaşlarınızı zapt edemezsiniz. Mutluluğunuz oğlunuzun izni kadar uzar.

Kapının her çalışında sanki mutluluğa koşmaktasınız. Huzur tüter gözlerinizden, her sessizlikte kulaklarınız zil sesi arar.

Ve kapı çalmaz…

O gün en büyük misafiriniz gelir. Adeta kapıyı kırmıştır. Alıp gider sizi, şaşırırsınız. “Niye haber vermedin” diye içinizden geçirirken “Doğduğundan beri zile basmaktayım” der. Bir şeyler söylemek istersiniz o an, ama o andan sonra diliniz dönmez. Ölüm sessiz sedasız gelivermiştir.

Bu gün en büyük misafir gaziköy’ün çok sevilen bir insanını daha alıverdi aramızdan. Cebindeki son kuruşuna kadar çocukları sevindirmeye çalışan, kasabada insanlarımızın ibadet ettikleri camii şerif için elinden geleni yapan kalbinde hiç bir zaman kin ve nefret taşımayan bir amcamızı aldı bu gün büyük misafir.

Sevgili merhum Ömer Azizoğlu amcamıza Cenabı Allah (c.c) dan rahmet, kederli ailesine, sevenlerine ve Gaziköy Kasabasına sabırlar diliyorum.

Allah Rahmet Eylesin.

Türkeş MANGA

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

Yorum yazmak için giriş yapmalısın